Dla rodziny
Dla rodziców: nie musisz układać wszystkiego w pojedynkę
Diagnoza dziecka zmienia życie całej rodziny, a rodzice zwykle stają na końcu kolejki do wsparcia. Także własnej. Tu jest miejsce, w którym ktoś wysłucha Ciebie, nie tylko dziecka.
Z czym przychodzą rodzice?
Z pytaniem „co dalej", które nie daje spać. Z poczuciem winy, że nie zauważyli wcześniej. Ze zmęczeniem, którego nie wypada nazwać. Z kłótnią między partnerami o to, czy „przesadzamy". I z tym, że wszyscy pytają o dziecko, a nikt o nich.
Jak wygląda wsparcie?
Spotkania indywidualne z psychologiem, dla jednego rodzica albo dla obojga. Warsztaty w małych grupach, na których słyszysz, że inni mają tak samo. Praca nad codziennością: jak przetrwać poranek, jak rozmawiać z babcią, jak nie zniknąć w roli opiekuna.
Kto prowadzi?
Psycholog i zespół WLK. Ci sami ludzie, którzy znają Twoje dziecko, więc nie musisz tłumaczyć od początku.
Jak zacząć?
Od rozmowy. Tak samo jak w przypadku dziecka. Nie musisz mieć „wystarczająco poważnego" powodu. Zmęczenie jest wystarczającym powodem.
